Prawo rodzinne Poznań

Czas trwania postępowania rozwodowego zależy od wielu czynników, w szczególności od tego, czy małżonkowie mają małoletnie dzieci, czy istnieje spór o władzę rodzicielską lub kontakty, czy żądają ustalenia winy w rozkładzie pożycia, a także od stopnia konfliktu między stronami.

Rozwód bez orzekania o winie oraz bez sporu dotyczącego dzieci może zakończyć się nawet na jednej rozprawie. Natomiast sprawy sporne, zwłaszcza z orzekaniem o winie i postępowaniem dowodowym (świadkowie, dokumenty, opinie biegłych), mogą trwać od kilku miesięcy do nawet kilkunastu miesięcy.

W ramach usług świadczonych przez Kancelarię adwokatów i radców prawnych w Poznaniu nadzorujemy i prowadzimy każdy etap postępowania rozwodowego.

Nie. Do wniesienia pozwu o rozwód wystarczy wola jednego z małżonków. Konieczne jest jednak wykazanie przed sądem, że między małżonkami nastąpił trwały i zupełny rozkład pożycia.

Oznacza to, że ustały wszystkie więzi łączące małżonków:

• więź gospodarcza (ekonomiczna) – np. brak prowadzenia wspólnego gospodarstwa domowego,
• więź fizyczna – brak relacji intymnej,
• więź duchowa (emocjonalna) – brak uczuć, wzajemnego wsparcia i zainteresowania sobą.

Rozkład pożycia musi mieć charakter trwały, czyli taki, który nie daje realnych perspektyw na powrót małżonków do wspólnego życia. Przed podjęciem decyzji o rozwodzie, Kancelaria analizuje cały stan faktyczny oraz materiał dowodowy, aby ocenić czy doszło do zupełnego i trwałego rozpadu pożycia małżeńskiego oraz czy zachodzi wyłączna wina w rozkładzie pożycia któregoś z małżonków.

Rozwód definitywnie rozwiązuje małżeństwo. Separacja formalnie rozdziela małżonków, ale nie pozwala na zawarcie nowego małżeństwa.

Kontakty z dzieckiem po rozwodzie lub rozstaniu rodziców mogą zostać ustalone w drodze porozumienia rodzicielskiego albo przez sąd rodzinny. Zawsze decydujące znaczenie ma dobro dziecka.

Jeżeli rodzice są zgodni, mogą samodzielnie ustalić harmonogram (weekendy, święta, wakacje, kontakty telefoniczne). Aby takie ustalenia były prawnie zabezpieczone, składa się do sądu wniosek o ustalenie kontaktów zgodnie z porozumieniem stron albo zawiera ugodę przed mediatorem, którą sąd zatwierdza. Po wydaniu postanowienia ustalenia podlegają egzekucji.

W przypadku braku porozumienia konieczne jest złożenie wniosku o ustalenie kontaktów z dzieckiem do sądu rejonowego (wydział rodzinny). Sąd określa szczegółowy harmonogram kontaktów, biorąc pod uwagę wiek dziecka, więź z rodzicem oraz jego potrzeby.

W trakcie małżeństwa nie dochodzi się klasycznych alimentów między małżonkami. Podstawą jest roszczenie o przyczynianie się do zaspokajania potrzeb rodziny.

Zgodnie z prawem rodzinnym każdy z małżonków ma obowiązek, stosownie do swoich możliwości zarobkowych i majątkowych, partycypować w kosztach utrzymania rodziny. Jeżeli jeden z małżonków uchyla się od tego obowiązku, drugi może wnieść do sądu pozew o przyczynianie się do zaspokajania potrzeb rodziny.

Sąd ocenia m.in.:

• usprawiedliwione potrzeby rodziny,
• możliwości finansowe zobowiązanego,
• zakres faktycznego udziału w kosztach utrzymania.

Nie jest konieczny rozwód ani separacja.

Sąd decyduje o władzy rodzicielskiej przede wszystkim z myślą o dobru dziecka. Patrzy na to, kto lepiej zadba o codzienne potrzeby dziecka, jakie więzi emocjonalne ma z każdym z rodziców i jakie mają warunki do wychowywania dziecka.

Sąd bierze pod uwagę m.in.:

• jak dziecko czuje się z każdym z rodziców,
• czy rodzice potrafią się ze sobą porozumieć w sprawach dziecka,
• warunki mieszkaniowe i finansowe rodziców,
• kto dotychczas zajmował się dzieckiem,
• wiek i potrzeby dziecka,
• zdanie dziecka, jeśli jest wystarczająco duże, by je wyrazić.

W efekcie sąd może:

• dać pełną władzę rodzicielską obu rodzicom,
• przyznać główną opiekę jednemu rodzicowi, a drugiemu ograniczyć uprawnienia,
• powierzyć władzę jednemu rodzicowi całkowicie, jeśli drugi nie jest w stanie jej sprawować,
• w wyjątkowych sytuacjach ,pozbawić rodzica władzy rodzicielskiej.

Jeżeli rodzice potrafią się porozumieć i przedstawią wspólny plan opieki nad dzieckiem, sąd zazwyczaj go uwzględnia, o ile odpowiada potrzebom dziecka.

Wysokość alimentów ustala sąd, kierując się przede wszystkim dobrem dziecka. Oznacza to, że bierze pod uwagę wszystkie uzasadnione potrzeby dziecka, takie jak:

• codzienne wydatki na jedzenie, ubrania, mieszkanie i opiekę,
• koszty edukacji, zajęć dodatkowych, podręczników i sprzętu,
• potrzeby zdrowotne, rozwój pasji i zainteresowań,
• wydatki związane z rekreacją i integracją społeczną dziecka.

Jednocześnie sąd analizuje możliwości finansowe rodzica zobowiązanego do alimentów, czyli jego potencjał do zarobkowania oraz realne dochody. Celem jest ustalenie kwoty, która zabezpiecza potrzeby dziecka, ale nie przekracza możliwości rodzica.

W prawie rodzinnym możliwości finansowe to przede wszystkim potencjał zarobkowy rodzica, ile realnie może zarobić, wykorzystując swoje kwalifikacje, doświadczenie, wykształcenie i możliwości pracy, a nie tylko to ile aktualnie zarabia oraz jakim majątkiem dysponuje. Sąd przy ustalaniu możliwości zarobkowych bierze pod uwagę m.in.:

• wykształcenie i doświadczenie zawodowe,
• stan zdrowia i zdolność do podjęcia pracy,
• sytuację na rynku pracy w danym zawodzie,
• źródła dochodu (pensja, działalność gospodarcza, inne).

Tak. Alimenty nie są kwotą stałą, mogą być zmieniane przez sąd, jeśli zmieniła się sytuacja:

• wzrost / spadek kosztów utrzymania dziecka (np. szkoła, zajęcia dodatkowe, leczenie),
• zmiana możliwości finansowych rodzica zobowiązanego (utrata pracy, zmiana dochodów, choroba),
• zmiana potrzeb dziecka wraz z jego wiekiem lub specjalnymi wymaganiami edukacyjnymi i zdrowotnymi.

Aby sąd zmienił alimenty, należy złożyć pozew o zmianę wysokości alimentów. Sąd ocenia, czy nowe okoliczności są istotne i trwałe, a decyzja ma na celu dopasowanie świadczenia do aktualnych potrzeb dziecka i możliwości rodzica.