Profesjonalna obsługa prawna dla klientów indywidualnych

Czas trwania postępowania rozwodowego zależy od wielu czynników, w szczególności od tego, czy małżonkowie mają małoletnie dzieci, czy istnieje spór o władzę rodzicielską lub kontakty, czy żądają ustalenia winy w rozkładzie pożycia, a także od stopnia konfliktu między stronami.

Rozwód bez orzekania o winie oraz bez sporu dotyczącego dzieci może zakończyć się nawet na jednej rozprawie. Natomiast sprawy sporne, zwłaszcza z orzekaniem o winie i postępowaniem dowodowym (świadkowie, dokumenty, opinie biegłych), mogą trwać od kilku miesięcy do nawet kilkunastu miesięcy.

W ramach usług świadczonych przez Kancelarię adwokatów i radców prawnych w Poznaniu nadzorujemy i prowadzimy każdy etap postępowania rozwodowego.

Nie. Do wniesienia pozwu o rozwód wystarczy wola jednego z małżonków. Konieczne jest jednak wykazanie przed sądem, że między małżonkami nastąpił trwały i zupełny rozkład pożycia.

Oznacza to, że ustały wszystkie więzi łączące małżonków:

• więź gospodarcza (ekonomiczna) – np. brak prowadzenia wspólnego gospodarstwa domowego,
• więź fizyczna – brak relacji intymnej,
• więź duchowa (emocjonalna) – brak uczuć, wzajemnego wsparcia i zainteresowania sobą.

Rozkład pożycia musi mieć charakter trwały, czyli taki, który nie daje realnych perspektyw na powrót małżonków do wspólnego życia. Przed podjęciem decyzji o rozwodzie, Kancelaria analizuje cały stan faktyczny oraz materiał dowodowy, aby ocenić czy doszło do zupełnego i trwałego rozpadu pożycia małżeńskiego oraz czy zachodzi wyłączna wina w rozkładzie pożycia któregoś z małżonków.

Rozwód definitywnie rozwiązuje małżeństwo. Separacja formalnie rozdziela małżonków, ale nie pozwala na zawarcie nowego małżeństwa.

Kontakty z dzieckiem po rozwodzie lub rozstaniu rodziców mogą zostać ustalone w drodze porozumienia rodzicielskiego albo przez sąd rodzinny. Zawsze decydujące znaczenie ma dobro dziecka.

Jeżeli rodzice są zgodni, mogą samodzielnie ustalić harmonogram (weekendy, święta, wakacje, kontakty telefoniczne). Aby takie ustalenia były prawnie zabezpieczone, składa się do sądu wniosek o ustalenie kontaktów zgodnie z porozumieniem stron albo zawiera ugodę przed mediatorem, którą sąd zatwierdza. Po wydaniu postanowienia ustalenia podlegają egzekucji.

W przypadku braku porozumienia konieczne jest złożenie wniosku o ustalenie kontaktów z dzieckiem do sądu rejonowego (wydział rodzinny). Sąd określa szczegółowy harmonogram kontaktów, biorąc pod uwagę wiek dziecka, więź z rodzicem oraz jego potrzeby.

W trakcie małżeństwa nie dochodzi się klasycznych alimentów między małżonkami. Podstawą jest roszczenie o przyczynianie się do zaspokajania potrzeb rodziny.

Zgodnie z prawem rodzinnym każdy z małżonków ma obowiązek, stosownie do swoich możliwości zarobkowych i majątkowych, partycypować w kosztach utrzymania rodziny. Jeżeli jeden z małżonków uchyla się od tego obowiązku, drugi może wnieść do sądu pozew o przyczynianie się do zaspokajania potrzeb rodziny.

Sąd ocenia m.in.:

• usprawiedliwione potrzeby rodziny,
• możliwości finansowe zobowiązanego,
• zakres faktycznego udziału w kosztach utrzymania.

Nie jest konieczny rozwód ani separacja.

Sąd decyduje o władzy rodzicielskiej przede wszystkim z myślą o dobru dziecka. Patrzy na to, kto lepiej zadba o codzienne potrzeby dziecka, jakie więzi emocjonalne ma z każdym z rodziców i jakie mają warunki do wychowywania dziecka.

Sąd bierze pod uwagę m.in.:

• jak dziecko czuje się z każdym z rodziców,
• czy rodzice potrafią się ze sobą porozumieć w sprawach dziecka,
• warunki mieszkaniowe i finansowe rodziców,
• kto dotychczas zajmował się dzieckiem,
• wiek i potrzeby dziecka,
• zdanie dziecka, jeśli jest wystarczająco duże, by je wyrazić.

W efekcie sąd może:

• dać pełną władzę rodzicielską obu rodzicom,
• przyznać główną opiekę jednemu rodzicowi, a drugiemu ograniczyć uprawnienia,
• powierzyć władzę jednemu rodzicowi całkowicie, jeśli drugi nie jest w stanie jej sprawować,
• w wyjątkowych sytuacjach ,pozbawić rodzica władzy rodzicielskiej.

Jeżeli rodzice potrafią się porozumieć i przedstawią wspólny plan opieki nad dzieckiem, sąd zazwyczaj go uwzględnia, o ile odpowiada potrzebom dziecka.

Wysokość alimentów ustala sąd, kierując się przede wszystkim dobrem dziecka. Oznacza to, że bierze pod uwagę wszystkie uzasadnione potrzeby dziecka, takie jak:

• codzienne wydatki na jedzenie, ubrania, mieszkanie i opiekę,
• koszty edukacji, zajęć dodatkowych, podręczników i sprzętu,
• potrzeby zdrowotne, rozwój pasji i zainteresowań,
• wydatki związane z rekreacją i integracją społeczną dziecka.

Jednocześnie sąd analizuje możliwości finansowe rodzica zobowiązanego do alimentów, czyli jego potencjał do zarobkowania oraz realne dochody. Celem jest ustalenie kwoty, która zabezpiecza potrzeby dziecka, ale nie przekracza możliwości rodzica.

W prawie rodzinnym możliwości finansowe to przede wszystkim potencjał zarobkowy rodzica, ile realnie może zarobić, wykorzystując swoje kwalifikacje, doświadczenie, wykształcenie i możliwości pracy, a nie tylko to ile aktualnie zarabia oraz jakim majątkiem dysponuje. Sąd przy ustalaniu możliwości zarobkowych bierze pod uwagę m.in.:

• wykształcenie i doświadczenie zawodowe,
• stan zdrowia i zdolność do podjęcia pracy,
• sytuację na rynku pracy w danym zawodzie,
• źródła dochodu (pensja, działalność gospodarcza, inne).

Tak. Alimenty nie są kwotą stałą, mogą być zmieniane przez sąd, jeśli zmieniła się sytuacja:

• wzrost / spadek kosztów utrzymania dziecka (np. szkoła, zajęcia dodatkowe, leczenie),
• zmiana możliwości finansowych rodzica zobowiązanego (utrata pracy, zmiana dochodów, choroba),
• zmiana potrzeb dziecka wraz z jego wiekiem lub specjalnymi wymaganiami edukacyjnymi i zdrowotnymi.

Aby sąd zmienił alimenty, należy złożyć pozew o zmianę wysokości alimentów. Sąd ocenia, czy nowe okoliczności są istotne i trwałe, a decyzja ma na celu dopasowanie świadczenia do aktualnych potrzeb dziecka i możliwości rodzica.

Zasiedzenie nieruchomości to sposób nabycia własności nieruchomości poprzez długotrwałe posiadanie ich jak właściciel (posiadanie samoistne). W praktyce oznacza to, że jeśli korzystałeś z nieruchomości przez wiele lat, dbałeś o nią i traktowałeś jak swoją i dawałeś temu wyraz na zewnątrz, to możesz wystąpić do sądu o stwierdzenie nabycia nieruchomości w drodze zasiedzenia i formalnie stać się jej właścicielem.

Aby mówić o zasiedzeniu, musisz korzystać z nieruchomości jak właściciel przez okres 20 lat (jeżeli posiadałeś ją w dobrej wierze, tj. byłeś w błędnym, ale uzasadnionym przekonaniu, że jesteś jej właścicielem), lub przez okres 30 lat jeżeli posiadałeś ją w złej wierze.

Zachowek to roszczenie pieniężne przysługujące najbliższym członkom rodziny, którzy zostali pominięci w testamencie lub otrzymali mniej, niż wynikałoby to z dziedziczenia ustawowego. Jego celem jest ochrona interesów najbliższych osób spadkodawcy i zagwarantowanie im minimalnego udziału w majątku.

O zachowek mogą wystąpić:

• dzieci spadkodawcy (oraz dalsi zstępni, np. wnuki),
• małżonek,
• rodzice spadkodawcy, jeżeli byliby powołani do dziedziczenia z ustawy.

Wysokość zachowku to co do zasady połowa wartości udziału spadkowego, jaki przysługiwałby danej osobie przy dziedziczeniu ustawowym (a w przypadku małoletnich dzieci lub osób trwale niezdolnych do pracy – 2/3 tego udziału).

Przykład: Ojciec w testamencie przekazuje cały majątek nowej partnerce, pomijając swoje dzieci. Dzieci mogą wystąpić do sądu o zapłatę zachowku, czyli określonej części wartości spadku w pieniądzu.

Zadatek i zaliczka to formy „przedpłaty”, ale mają inne skutki prawne. Zadatek pełni funkcję zabezpieczającą wykonanie umowy.

Jeśli umowa zostanie wykonana, zadatek zalicza się na cenę.

Jeśli umowa nie zostanie wykonana z winy dającego zadatek, druga strona może od umowy odstąpić i zachować zadatek, zadatek przepada.

Jeśli umowa nie zostanie wykonana z winy strony, która otrzymała zadatek, druga strona może od umowy odstąpić i żądać zwrotu dwukrotności zadatku.

Ważne – zadatek powinien zostać wpłacony przy zawarciu umowy.

Zaliczka nie stanowi takiego zabezpieczenia, w razie niewykonania umowy co do zasady podlega zwrotowi, niezależnie od przyczyny.

Tak. Współwłaściciel może samodzielnie sprzedać swój udział w nieruchomości, bez zgody pozostałych współwłaścicieli.

Nie może jednak sprzedać całej nieruchomości ani ingerować w sposób korzystania z niej bez porozumienia z innymi.

Wszystko zależy od konkretnej sprawy, ale w większości przypadku, fakt upływu ponad 10 lat od spłaty kredytu frankowego nie ma wpływu na możliwość skutecznego dochodzenia roszczeń od banku.

Kluczowe znaczenie ma kwestia przedawnienia roszczeń, która w sprawach kredytów walutowych liczona jest co do zasady od momentu, gdy konsument dowiedział się (lub mógł się dowiedzieć), że jego umowa może zawierać klauzule niedozwolone i jaki wpływ te klauzule mają na umowę kredytu frankowego i sytuację konsumenta. W praktyce oznacza to, że nawet po wielu latach od spłaty kredytu możliwe jest wystąpienie z roszczeniem o zwrot wszystkich wpłaconych przez konsumenta kwot na poczet umowy kredytu frankowego wraz z należnymi odsetkami.

Każdą sprawę należy jednak przeanalizować indywidualnie.

Zakwestionowanie umowy kredytu frankowego przy pomocy doświadczonych adwokatów i radców prawnych z Kancelarii w Poznaniu może doprowadzić do tego, że:

• nie będziesz musiał dalej spłacać kredytu (jeżeli jest aktywny),
• wykreślisz hipotekę i zwolnisz inne zabezpieczenia,
• otrzymasz od banku zwrot wszystkich wpłaconych kwot na poczet umowy kredytowej wraz z odsetkami. Pamiętaj, bank będzie żądał zwrotu udostępnionego Tobie kapitału kredytu (w niektórych wypadkach może dojść do przedawnienia roszczeń banku).

Tak, zespół adwokatów i radców prawnych w Poznaniu współpracuje także z doradcami podatkowymi. Zależy nam na tym, aby ugoda z bankiem obejmowała nie tylko opłacalność finansową i ochronę prawną, ale była także korzystna podatkowo dla naszych klientów.

W niektórych przypadkach umorzenie części zobowiązania może rodzić skutki podatkowe, choć aktualne regulacje i rozporządzenia przewidują określone zwolnienia. Każdą propozycję ugody należy przeanalizować indywidualnie, tak, aby klient znał realny bilans korzyści i ryzyk przed jej podpisaniem.

Tak, jednak wszystko zależy od konkretnej sprawy. W wielu przypadkach, po analizie sprawy przez naszych adwokatów i radców prawnych w Poznaniu okazuje się, że istnieje realna możliwość zatrzymania działań komornika.

W takich sprawach często okazuje się, że nigdy nie doszło do prawidłowego doręczenia nakazu zapłaty pozwanemu, tym samym nie można mówić o tym, że nakaz ten stał się prawomocny i może stanowić podstawę prowadzenia postępowania egzekucyjnego.

Ważne jest szybkie działanie, im wcześniej zostanie podjęta reakcja, tym większa szansa na wstrzymanie egzekucji komorniczej i uchylenie tytułu wykonawczego.